(2) هنر، رسالهاي سوفسطايي كه براي تأييد وجود فن پزشكي به دست شخص غيرپزشكي در حوالي پايان سدهٴ پنجم نوشته شده است1 تا وجود فن پزشكي را موجّه سازد.
(3) نَفسها، رسالهٴ سوفسطايي ديگري، احتمالاً از همان ايام در اثبات اين كه هوا علت اصلي بيماريها است. مسلماً مؤلف شخصي عامي بوده است.
در مورد رساله در باب طبيعت انسان نك يادداشت من راجع به پوليبوس (نيمهٴ اول سدهٴ چهارم ق م). نيز نك يادداشت من راجع به رسالههاي بقراطي سدهٴ چهارم ق م (نيمهٴ اول).
مدرسهٴ كنيدوس -- اوروفون
اوروفون2 معاصر بقراط، و يكي از بزرگترين پزشكان مدرسهٴ كنيدوس3 در كاريا4 بود. احتمال زياد دارد كه او يكي از مؤلفان يا محرران ((كلمات كنيدي)) باشد، و اين كه او بسياري از آثار كنيدي را در مجموعهٴ بقراطي نوشته است. او مطالعاتي در كالبدشناسي انجام داد و كتابي دربارهٴ ((تب كبود)) نوشت، و ذات الجنب را يك بيماري ريوي دانست؛ و سل را با شير و آهن سرخ شده درمان ميكرد. نارسايي در تخليهٴ مدفوع از عوامل بيماري است. هم از سرخرگ و هم از سياهرگ ممكن است خونريزي روي دهد.
مدرسهٴ كنيدوس به وسيلهٴ كتسياس نيز شناخته شده است، كه از او در فقرهٴ ط گفتوگو خواهيم كرد.
مدرسهٴ سيسيل -- آكرون
آكرون5 شاگرد امپدوكلس، در آگريگنتوم6 برآمد، و در 430 هنوز زنده بود، او يكي از مهمترين افراد مكتب پزشكي سيسيل است. او جريانهاي مختلف هوا را تميز داد و وضع تندرستي افراد را از تركيب آنها ناشي دانست. در زمان بروز طاعون در آتن فرمان داد براي تصفيهٴ هوا آتش روشن كنند.
طب چيني -- پين چيائو
پين چيائو7 نام مستعاري است كه چئين يوئه جن8 طبيب بدان معروف است.
او در پو -- هائي9، يعني در هوچين -- فو10 در چيهلي11 زاده شد و در ايالت چنگ12 در نيمهٴ اول سدهٴ پنجم برآمد. او پزشك نيمه اساطيري چيني است كه رسالهاي طبي در 81 فصل،